Publikacja powstała w dwusetną rocznicę urodzin Juliusza Słowackiego i Ludwika Braille’a. Jest to obszerny wybór twórczości Juliusza Słowackiego wydany w dwóch wersjach: w powiększonym druku i brajlu.

Profesor Fabianowski we wstępie pisze: Można powiedzieć, że Słowacki w swej drodze twórczej uczył ludzi, jak widzieć świat, widzieć dużo lepiej i dokładniej niż fizycznym wzrokiem. Żeby naprawdę widzieć, trzeba – zdaniem poety dostrzec duchowy fundament i sens wszystkich zjawisk natury, wielkich dramatów historii. To właśnie łączy polskiego romantyka z Ludwikiem Braillee’em. Słowacki i Braille obdarzyli ludzkość fenomenem widzenia bez użycia zmysłu wzroku.

Widzenia istoty i głębi zjawisk, a nie tylko powierzchni świata.

Ludwik Braille i Juliusz Słowacki zmarli młodo na gruźlicę. Znaczenie ich dzieła doceniono dopiero w XX wieku, organizując ponowne pogrzeby w najbardziej prestiżowych miejscach. Prochy Słowackiego złożono na Wawelu a doczesne szczątki Braille’a pochowano w paryskim Panteonie.